يادم مي آيد جوان كه بودم كتابي به دستم رسيد به نام يادداشتهاي پراكنده صادق هدايت . داستاني در اين كتاب بود به نام " البعثه الاسلاميه الي البلاد الفرنجيه" كه به لطف اينترنت ميتوانيد نسخه اي از آن را اينجا بيابيد.
داستاني ست هزل گونه از هنگامي كه لولهنگ بدست ها به مقدس بودن متوهم ميشوند.انصافا هدايت درد قشري گري و پوپوليسم را چقدر خوب درك و بيان كرده است.
صحبتهاي رييس جمهور محترم درباره هاله قدسي اش هنگام سخنراني در سازمان ملل مرا ناخودآگاه ياد اين داستان انداخت. خودتان بخوانيد و بشنويد و قضاوت كنيد...